Je tuin in twaalf maanden (JULI)

geert
Berichten in topic: 17

Je tuin in twaalf maanden (JULI)

Bericht door geert » 07 nov 2011, 11:34

Karweitjes van de maand Juli.
U kunt deze maand met trots naar het resultaat van uw harde werken kijken, maar hoe mooi de tuin er nu ook uitziet, er is nog genoeg te doen.
De heg knippen, de groententuin wieden en vooral water geven en nog eens water geven.

Hier direkt onder vinden jullie de karweitjes in het kort weergegeven.
Als je doorscrollt naar beneden vind je de uitgebreide artikelen per groep.


______________________________________________________________________________

BOLLEN

Rooi tulpenbollen en laat ze drogen.
Bestel bollen voor de herfst.

______________________________________________________________________________

SNIJBLOEMEN

Verzamel strobloemen, maar denk eraan dat ze niet nat mogen zijn als u ze plukt.
Helichrysums moeten op bloemistendraad vastgezet worden.

______________________________________________________________________________

FRUIT

Snoei cordonperen, hang de meloenen in een netje zodat ze steun hebben en bespuit de bessen.

______________________________________________________________________________

HOBBYKAS

Potchrysanten vanaf nu bemesten.
Doorbloeiende anjers veel water geven en goed ventileren.
Komkommers tegen felle zon beschermen.

______________________________________________________________________________

HEGGEN

Breng onder jonge heggen een dek aan als het erg droog is.
In de lente geplante hagen niet bijknippen, alle andere wel en bij voorkeur in wigvorm - van onder breed en smal toelopend.
______________________________________________________________________________

VASTE GEWASSEN

Gladiolen veel water blijven geven tijden droge perioden.
Eenjarige planten met rijshout steunen.
Van riddersporen, lupines en pioenen de uitgebloeide bloemen wegnemen.

______________________________________________________________________________

0KAMERPLANTEN

Controleer op bladluis en bespuit aangetaste planten.
Rode spint, wolluis en dopluis zijn andere vijanden van de kamerplanten.
______________________________________________________________________________

GAZON

Nieuwe gazons - gezaaid of gelegd - kunnen nu eventueel met een onkruiddodend middel behandeld worden, maar gebruik niet te veel.

______________________________________________________________________________

PADEN, MUREN EN AFSCHEIDINGEN

De planten die tegen de muur of schutting groeien zijn nu op hun mooist maar moeten wel bijgehouden worden.
Dit geld met name voor de klimrozen.
Neem dode bloemen weg en geef mest.

______________________________________________________________________________

PATIO'S, BLOEMBAKKEN EN DAKTUINEN

Het is heel belangrijk om de potplanten regelmatig water te geven, soms wel twee keer per dag.

______________________________________________________________________________

ROTSTUINEN

Is de rotstuin een succes?
Noteer eventuele gebreken.
Irissen moeten nu gerooid en gedeeld worden.

______________________________________________________________________________

ROZEN

Rozen kunnen deze maand geoculeerd worden, een ingreep die snel en voorzichtig moet gebeuren.

______________________________________________________________________________

BOMEN EN HEESTERS

Heesters moeten tijdens droge dagen met water besproeid worden.
Uitgebloeide heesters terugsnoeien.

______________________________________________________________________________

GROENTEN

De groententuin moet regelmatig - drie tot vier keer per week - gewied worden om te voorkomen dat het onkruid zich verspreidt.

______________________________________________________________________________

WATERTUIN

Pas op voor de grote vijverslakken: ze voeden zich met gezonde vijverplanten.
Zorg voor voldoende zuurstof in het water want de vissen schiten kuit.
______________________________________________________________________________

DIEREN IN DE TUIN

De ringslang legt zijn eitjes meestal in een composthoop - let op dat u er niet per ongeluk op trapt.

______________________________________________________________________________

geert
Berichten in topic: 17

Re: Je tuin in twaalf maanden (JULI)

Bericht door geert » 07 nov 2011, 11:40

BOLLEN

De tulpenbollen die u de vorige maand hebt laten staan omdat ze nog niet uitgebloeid waren, kunnen nu gerooid, gedroogd en bij de andere bollen worden bewaard.

Dit geldt ook voor andere bollen die u tijdelijk ergens anders hebt gezet om te kunnen rijpen.
Plant de knollen van de Anemone coronaria - bij voorkeur de St. Brigid en Caen-vormen -
Afbeelding Afbeelding Afbeelding
in de tuin opdat ze in de winter kunnen bloeien, of ineen bak als u er bloemen van wilt knippen.
Zet de knollen zo'n cm of 5 diep en 10 a 15 cm uit elkaar, of in groepjes wat dichter bij elkaar.
Maar houd dan wel een tussenruimte tussen de groepen van zo'n 30 cm aan.
Bij een mild klimaat kunt u bollen van de Amaryllis belladonna
Afbeelding Afbeelding
buiten op een zonnig plekje planten, zo mogelijk tegen een muur op het zuiden of westen.
Plant de bollen ongeveer 10 cm diep.
De geurige roze bloemen verschijnen voorafgaand aan de bladeren.
De Nerine bowdenii en zijn cultivars
Afbeelding Afbeelding
bloeien ook op lange stelen voordat de bladeren uitkomen.
Als u de bollen nu plant, direct onder het oppervlak van de aarde, zijn de eerste bloemen er al in de herfst.
Andere knollen die nu geplant kunnen worden en dan vanaf de herfst bloeien,
Afbeelding Afbeeldingzijn Colchiums (tijloos)
Afbeeldingen herfstbloeiende crocussen.
Zet ze tussen de heesters of ergens anders, maar niet vlak langs de grasrand want volgend voorjaar ziet het blad er niet zo mooi meer uit maar het kan dan nog niet worden adgesneden.
Afbeelding Afbeelding De Sternbergia lutea (lelie des velds)die enigszins op een bloeiende crocus lijkt, bloeit ook in de herfst.
Maar omdat bladeren en bloemen gelijkertijd opkomen kan het loof er in de lente wel meteen worden afgesneden.

De hippeastrums in de huiskamer en in de kas zijn nu waarschijnlijk uitgebloeid.
Geef geleidelijk aan minder water en bewaar de bollen als ze droog zijn tot volgend jaar - in januari kunt u ze weer oppotten.
Bestel de bollen die in de herfst geplant moeten worden.
Bezwijk niet voor de verleiding grote partijen tegen sterk gereduceerde prijzen te kopen, het gaat dan meestal om oude of hele kleine bollen.

geert
Berichten in topic: 17

Re: Je tuin in twaalf maanden (JULI)

Bericht door geert » 07 nov 2011, 11:42

SNIJBLOEMEN

AfbeeldingStrobloemen (helichrisum),
Afbeeldingzonnestrobloemen (helipterum),
Afbeeldingroosjes-immortelle (Acroclinu roseum)
en andere strobloemen moeten geplukt worden zodra ze gaan bloeien.
Hoe jonger de bloem des te mooier blijft de kleur.
En van bloemen die geplukt worden als het buiten droog en zonnig is zal het resultaat nog beter zijn.
Pluk deze bloemen nmooit als ze nat zijn door regen of dauw.
Als de zogenaamde straalbloemige strobloemen te lang blijven staan gaan ze zaad vormen waardoor de bloemblaadjes achterover buigen.
In plaats van een mooie compacte bloem is het resultaat een slordige, pluizige massa.
Snijd de bloemen daarom af als het hart net zichtbaar is.
Helichrysums kunnen met steel en al geplukt en in bossen opgehangen worden als de bladeren eraf gehaald zijn.
Maar dat is niet de beste methode want hierdoor gaan de bloemknoppen en de bladoksels verloren.
Bovendien is de kans groot dat ze op deze wijze zullen schimmelen.
Er zijn twee andere en betere manieren.
I: haal alleen de bloemhoofdjes eraf en leg die naast elkaar op een stuk fijnmazig kippengaas waarvan u de randen ombuigt.
Daardoor kan de lucht onder de bloemen door circuleren.
Als de bloemen er bros en papierachtig uitzienzijn ze droog genoeg om in zakken of dozen op te bergen, of om ze te schikken.
De bloemhoofdjes moeten op imitatiesteeltjes worden gezet.
Het beste is om het hart van bovenaf door te prikken en er dan een stevige grasspriet in te steken.
Thimotheegras is hiervoor het meest geschikt.
U trekt dit er doorheen totdat het stevig vastzit, waarna u het van bovenaf nog iets kunt bijknippen tot u er niets meer van kunt zien.
II: Dit is een veel eenvoudiger methode.
Snijdt de helichrysums met een kort stukje steel (ca 2,5 cm) af en schuif er dan meteen, als de bloemen en stengels nog zacht zijn, bloemistendraad in.
Dit is in verschillende dikte te koop.
Duw de draad door de steel omhoog tot het tegen de zaaddoos aan komt en zet de bloemen dan droog, koel en in de schaduw in een bak of mand tot ze volledig droog zijn.
De stukjes steel zijn tegen die tijd verschrompeld en het draad is er in vastgeroest.
In het droogboeket gaan de stelen van ijzerdraad schuil achter andere gedroogde bloemen, bladeren en grassen.
Het enige nadeel is dat deze bloemen, in tegenstelling tot die op de 'grasstelen' die meestal sierlijk gegogen zijn, nogalk stijf rechtop staan.
De stelen van de Acroclinium zijn wel te gebruiken, ze drogen goed op.
Als u de bloemen jong plukt hoeft u er alleen maar kleine bosjes van te maken die u ondersteboven ophangt.
Is het echter de bedoeling om ze in een hoger bloemstuk te verwerken kunt u de stelen beter met draad versterken.
Dat is nu makkelijker dan later als ze eenmaal gedroogd zijn.
Bij Helipterum is het door de bloeiwijze onvermijdelijk dat er bloemknoppen verloren gaan.
Verwijder zoveel mogelijk bladeren, maak er bosjes van en hang ze op om te drogen.
U kunt op dezelfde manier te werk gaan bij;
Afbeelding Ammobium (zandbloem),
Afbeelding Statice (lamsoor)
Afbeelding Lonas
Afbeelding Limonium
Afbeelding Lavendel en
Afbeelding Siergrassen

geert
Berichten in topic: 17

Re: Je tuin in twaalf maanden (JULI)

Bericht door geert » 07 nov 2011, 11:44

FRUIT

Halverwege juli kunnen de cordonperen gesnoeid worden.
Snoei de volgroeide zijtakken van de leider terug tot het derde blad en de volgroeide scheuten van zijtakken tot het eerste blad voorbij de basistros.
Laat de leider met rust.
Voor het snoeien moet u een aantal weken uittrekken opdat u het geleidelijk aan kunt doen.
Scheuten die aan het begin van de maand nog niet volgroeid zijn kunt u later snoeien.
Volgroeide scheuten zijn meestal 22 cm of langer en het eerste gedeelte is houtig.
Als er door de snoeibeurt in de zomer nieuwe scheuten uitlopen moet u die in de herfst of in de winter snoeien.
Halverwege de maand zijn ook de cordonappels aan de beurt.
Ze moeten op de zelfde manier als de peren worden gesnoeid.
Begin er niet te vroeg mee want daardoor zouden er teveel nieuwe scheuten uitlopen.
Piramidevormige fruitbomen moeten in de zomer ook gesnoeid worden; eerst de peren en ongeveer twee weken later de appels.
Laat de spil van de bomen intact, maar snoei de hoofdtakken terug tot het vijfde blad voorbij de hoofdtros.
In het begin horen langs een muur geleide pruimen en zoete kersen gesnoeid te worden.
Ook hierbij geldt weer dat het werk over een aantal weken moet worden uitgespreid zodat er niet teveelk takken in een keer afgaan.
Kort alle sijscheuten tot het vijfde blad in.
De leiders blijven wel ongemoeid.
Peren - leibomen en waaiervormen - worden op dezelfde manier behandeld en veertien dagen later de opgebonden appels eveneens.
Kleine, heestervormige fruitbomen kunnen eveneens op deze manier worden behandeld, mits ze voldoende goed groeien.
Van piramidevormige pruimenboompjes wordt in de lente van het eerste jaar de spil ingekort (dat is dus al gebeurd).
In de zomer worden de hoofdtakken nu teruggesnoeid tot op een naar beneden of naar buiten gerichte knop ongeveer 20 cm van de spil.
Wacht er wel mee tot het einde van de maand, omdat dan de groeiperiode voorbij is.
Snoei de zijtakjes tot ongeveer 15 cm terug.
Pruimnbomen moeten elk jaar in juli opnieuw in vorm gesnoeid worden.
Als een tak verticaal groeit - om de spil uit te dagen - moet u hem helemaal wegsnoeien.
Knijp de zijscheuten van waaiervormig opgebonden vijgen op het vierde blad in.
Nadat de meloenen voor het eerst getopt zijn moeten de daardoor ontstane zijscheuten tot heet eerste of tweede blad na de vrucht ingekort worden.
Als de kasmeloenen gaan zwellen worden ze flink zwaar, te zwaar om ze door de plant zelf te laten dragen.
Hang ze daarom ter ondersteuning in netjes die u vastmaakt aan de klimdraden.
Als de appels, ondanks de bespuitingen in juni, nog steeds last hebben van rode spint, moet u ze nog een keer behandelen met dipel primor.
Of u gebruikt een eidodend middel.
Met dipel kan men de larven van de fruitmot bestrijden.
Hoewel de pruimen in juni al met sevin bespoten zijn tegen de rode pruimelarve, is het verstandig om de pruimen die de afgelopen winter niet met vruchboomcarbolineum behandeld zijn nog eens te bespuiten.
De frambozenkever tast ook bramen en bessen aan.
Bespuit ze tien dagen na de volle bloei met nexion waaraan - als er vlekkenziekte voorkomt - colloïdaal koper is toegevoegd.
Herhaal deze behandeling tien dagen later nog een keer.
Appels, peren en pruimen moeten deze maand voor het laatst uitgedund worden.
In de regel geldt voor appels en peren dat er één, hooguit twee vruchten per uitloper mogen blijven zitten.
Handappels moeten zo'n 12,5 cm uit elkaar hangen, moesappels zelfs 17,5 tot 20 cm.
Peren kunnen met iets minder ruimte toe.
Handpruimen horen zo'n 5 cm te hangen en de soorten die u kookt ongeveer 4 cm.
Als u de laatste vruchten van zomeraardbeien geplukt zijn kan het stro ter plekke verbrand worden, tenminste droog genoeg is om snel op te branden.
Heeft u matten in plaats van stro gebruikt , raap die dan op en snijd de oude bladeren van de planten af.
Wied de rijen maar schoffel niet te diep.
Aardbeien moeten om de twee à drie jaar vervangen worden.
Als u er zeker van bent dat u gezonde aardbeiplanten heeft en als ze een goede opbrengst geven, kunt u ze afleggen.
Dat wil zeggen dat u de uitlopers van oude, goeddragende soorten, in potjes plant van 7,5 cm.
Deze zijn gevuld met een laagje scherven en afgevuld met potcompost.
Zet er maximaal 4 potjes in de grond rondom de moederplant.
leg in ieder potje een uitloper en steek hem met een haarspel o.i.d. vast zodat de blaadjes de compost raken.
Breek dan de groeipunt uit de uitloper en geef zonodig water.
Bespuit ze met anti-bladluis om die te voorkomen.
Zwarte en andere bessen zijn makkelijk te vermeerderen door één van de groeischeuten naar de grond te leiden
Daar wordt de top in de grond gestoken en vastgezet met een haarspeld.
Houd de grond vochtig en de top zal snel wortels vormen.
In de herfst kun u hem van de 'moeder' lossnijden en verplanten.
Bestuif de buitendruiven met zwavel om meeldauw tegen te gaan.
Haal de bladeren weg die rijpende kasmeloen beschaduwen.
Span netten over zacht fruit en over vroeg vruchtdragende muurbomen om de vogels weg te houden.

geert
Berichten in topic: 17

Re: Je tuin in twaalf maanden (JULI)

Bericht door geert » 07 nov 2011, 11:45

DE KAS

De bladstekmethode is heel geschikt voor gloxinia's, Kaapse viooltjes en bladbegonia's.
Afbeelding
Er bestaan diverse manieren om het blad van planten te stekken.
AfbeeldingBij gloxinia's en
AfbeeldingKaapse viooltjes is het 't makkelijkst om volgroeide, niet oude blaadjes met een stukje steel af te snijden.
Deze zet u rechtop in een mengsel van turf en zand, zodanig dat het blad net even in de grond komt te staan.
Plaats de stekjes in een warme, dichte kweekbak en houd ze vochtig.
Afbeelding

AfbeeldingBij de bladbegonia (Begonia rex)
neemt u ook gezonde, volgroeide bladeren, maar daarna maakt u met een scherp mesje wat sneetjes in de nerven.
Daarna legt u ze plat neer op een mengsel van turfmolm en zand en prik ze eventueel zelfs vast zodat de nerven tegen de grond drukken.
In een warme, dichte kweekbak groeien dan vrij snel nieuwe plantjes uit de sneetjes.

Nog eenvoudiger gaat het met het 'vlijtige Liesje'
Afbeelding Impatiens holstii
Afbeelding Impatiens sultani
Snijd niet-bloeiende scheutjes af (7 à 10 cm lang) en zet ze in een potje water in de volle zon.
Ook de Kaapse viooltjes kunnen op deze manier, op water, vermeerderd worden.
Afbeelding Klimop (hedera),
Afbeelding Rubberplant (Ficus elastica),
Afbeelding Rhoicissus en de mooie
Afbeelding wasbloem (Hoya carnosa)
kunnen deze maand eveneens gestekt worden.
Neem scheutstekken van zo'n 2,5 cm lang met in het midden een of twee blaadjes van de plant.
Zet ze in een turf-zand mengsel en houd ze warm en vochtig in een kweekbak.

AfbeeldingKnolbegonia's
kunnen niet volgens de bladstekmethode vermeerderd worden.
Wel kunt u de zijscheuten uit de oksels van de hoofdstengel stekken.
Neem ze van de plant als ze zo'n 7,5 à 10 cm lang zijn - de stekjes dienen onderaan wigvormig te zijn.
Ook deze gaan weer in een turf-zand mengsel in de kweekbak.
Knolbegonia's moeten nu, en in ieder geval als de bloemknoppen zich vormen, opgebonden worden.
De bloemknoppen bloeien meestal met zijn drieën bij elkaar: een grote middenknop en twee kleinere zijknoppen.
Deze laatste kunt u beter wegnemen, daaroor kan de overgebleven knop zich beter ontwikkelen.
Afbeelding De Cyclamen
van vorig jaar kunnen nu verpot worden.
Schud de oude aarde van het knolletje, verwijder verschrompelde wortels en plant ze in een schone pot gevuld met potcompost
Geef ze een flinke scheut water, zet ze koel en in de schaduw en besproei regelmatig met water.
Afbeelding Cineraria's,
Afbeelding Calceolarea's
Afbeelding en de Primula malacoides
kunnen opnieuw ingezaaid worden zodat u steeds bloeiende plantjes heeft.
Knolbegonia's en Gloxinia's waorden alvast gezaaid voor volgend jaar.
Van de uitgebloeide hortensia's moet u de bloeistengels tot 15 cm terugsnijden.
Plant ze dan over in een grotere pot, zet ze buiten in de volle zon en houd ze nat.
Uitgebloeide geraniums moeten ook ingekort worden.
Leg ze daarna buiten op hun kant zodat ze kunnen uitrusten van hun inspanning tijdens het bloeien.
Ze hebben deerstkomende weken nog maar weinig water nodig maar laat ze niet volledig uitdrogen.
AfbeeldingPotchrysanten hebben vanaf juli behoefte aan bijvoeding.
Gebruik een meststof met een hoog stikstofgehalte.
U kunt zowel vloeibare als droge preparaten toepassen zolang u de instructies op de verpakking maar stipt opvolgt.
Afbeelding Doorbloeiende Anjers moet u nu veel water geven en goed ventileren.
Ook is het raadzaam de stellages nat te houden en de bloemen met water te besproeien, want ze houden van vochtige lucht.
In juli moet u ook met de bemesting beginnen.
Er zijn diverse preparaten van goede kwaliteit die speciaal op anjers afgestemd zijn.

Zodra de tomaten hun vierde tros hebben gevormd is het tijd om ze bij te voeden met stikstofmest, bloedmeel bijvoorbeeld, om te voorkomenen dat de bovenste vruchten steeds kleiner worden.
Als de wortels van de komkommerplanten boven de grond uit gaan komen moeten ze bemest worden met een dikke laag goed verrotte mest vermengd met leem.
Kunt u geen mest krijgen, gebruik dan een goede tuincompost met wat kunstmest er doorheen gemengd.
Scherm komkommers af tegen de zon en besproei ze af en toe met water om te voorkomen dat de rode spint er opaf komt.

geert
Berichten in topic: 17

Re: Je tuin in twaalf maanden (JULI)

Bericht door geert » 07 nov 2011, 11:50

HEGGEN

In de lente en herfst geplante groenblijvende en conifeerheggen groeien nu flink op.
Groenblijvende hagen verliezen de eerste zomer vaak een gedeelte van hun blad, soms zelfs al hun blad.
U hoeft zich daar geen zorgen over te maken, het is een door de natuur getroffen maatregel om het vochtverlies door de bladeren te beperken.
U hoeft u pas bezorgd te maken als de bladeren verwelken maar niet afvallen.
Struiken die dit symptoom vertonen hebben niet goed 'gepakt'.
Door veel water te geven kunnen ze alsnog gaan groeien, maar vaak is de enige oplossing om ze in de herfst door nieuwe struiken te vervangen.
Jonge hagen hebben in de zomer een dek nodig als het erg droog weer is.
Helaas heeft een dergelijk dek naast voordelen ook nadelen.
Het vocht wordt erdoor in de grond vastgehouden en dat is een goede zaak, maar tegelijkertijd wordt het regenwater tegengehouden.
Juist terwijl de wortels daar juist zo blij mee zouden zijn.
Het is daarom verstandig om het dek meteen weg te harken als het begint te regenen.
In de lente geplante hagen mogen nu wel iets getopt worden om overal een gelijke hoogte te nereiken, maar het echte vormsnoeien begint pas volgend jaar.
Bij coniferen is het zelfs beter om pas in het derde seizoen te snoeien.
Vormhagen die in juni gebloeid hebben moeten nu hun jaarlijkse snoei- en onderhoudsbeurt hebben.
Het gaat dan om o.m. de
Afbeelding Afbeelding Berberis-soorten
Afbeelding Cotoneasters (dwergmispels)
Afbeelding de Osmathus delavayi - een van de mooiste en geurigste haagheesters -,
AfbeeldingPyracantha (vuurdoorn) ,
Afbeelding Tamarisk,
Afbeelding Ereprijs-soorten(veronica) en
Afbeelding rozemarijn.
Beuken, haagbeuken, hulst- en taxushagen zowel als de laagblijvende hagen van de Buxus sempervirens (palmboompje) en de goudbonte Euonymus radicans (kardinaalsmuts) kunnen deze maand ook 'gekapt'worden.
Losse hagen hebben veel minder verzorging nodig dan de hierboven genoemde.
Alleen de bloeitwijgen moeten tot zo'n 5 cm teruggesnoeid worden, als de bloemen uitgebloeid zijn.
Afbeelding Philadelphus coronarius, een grote, sterke boerenjasmijn, en de vele variëteiten en hybriden daarvan,
Afbeelding de groenblijvende Ceanothus-hybriden (Amerikaanse sering,
en de Deutzia-soorten (Bruidsbloemen)
zijn enkele voorbeelden van losgroeiende haagheesters.
Goed tuingereedschap is erg belangrijk bij het snoeien.
Het is raadzaam om op kwaliteit te letten en altijd het beste te kopen wat in uw prijsklasse te koop is.
In een kleine of middelgrote tuin kunt u het werk best aan met een goede heggenschaar.
Het liefst één met twee snijdende kanten en nog beter als er een getande inkeping op één van die snijkanten zit.
Daarmee zijn dan ook de iets dikkere takken mee te snoeien.
Voor grootbladige heesters zoals de rhododendron is een heggenschaar echter niet echt handig maar een snoeischaar weer beter.
Bladeren die doormidden geknipt worden zullen daardoor bruin worden en dood gaan.
Maar een snoeischaar is weer niet geschikt als u een uitgestrekte heg moet gaan bewerken.
Afbeelding Hazelaar -
Afbeelding Acer campestre (veldesdoorn) en
Afbeelding Meidoornhagen zijn steviger.
Ze moeten dan ook gesnoeid worden met een sikkel of een snoeimes, voor het eerst deze maand en dan nog eens in de herfst.
Met de sikkel snoeien gaat vrij vlug en het resultaat is vrij redelijk hoewel het nooit helemaal strak wordt.
Dat gaat eigenlijk alleen maar met een heggenschaar - al dan niet elektrisch.
Dit soort hagen is daarom meer geschikt voor het verwilderde gedeelte van de tuin waar het niet zo op aankomt op orde en netheid.
Als algemene regel geldt dat hagen van onderen breder dan boven moeten zijn, enigszins wigvormig.
Daardoor kan er meer licht in de haag binnendringen zodat de onderkant niet te kaal wordt.
Twee andere prktische hulpmiddelen bij het snoeien zijn een stevige ladder, opdat u ook een hoge heg kan snoeien en een flink eind touw dat ongeveer een 2,5 cm boven de gewenste snoeihoogte spant zodat u in een rechte lijn knipt.

geert
Berichten in topic: 17

Re: Je tuin in twaalf maanden (JULI)

Bericht door geert » 07 nov 2011, 11:54

VASTE GEWASSEN

Deze maand kan de gemengde border er bijzonder kleurig bijstaan.
Toch zijn er waarschijnlijk een of twee planten die nu uitgebloeid zijn en die u met zorg moet behandelen om volgend jaar weer een rijke bloei te krijgen.
Zo moeten de baardirissen om de drie of vier jaar gerooid en gedeeld worden.
Deze fluwelige schoonheden, ook wel armelui's orchideën genoemd, kunnen het best uitgegraven worden vlak na de bloei.
Als de wortelstokken nieuwe wortels hebben gevormd maar ook in augustus en september is het nog mogelijk.
Baardirissen bloeien in mei en juni en hebben een zonnige standplaads nodig.
Plant ze in goedgedraineerde grond waar beendermeel en kalk- of cementafval doorheengewerkt is.
Op zware gronden moeten de bedden iets verhoogd worden om de afwatering te bevorderen.
Meng bij zware grond wat grof zand door de aarde.
Bij het scheuren van de irissen moet u de buitenste wortelstokken er netjes afsnijden en die opnieuw planten.
De oudere middenstukken kunt u beter weggooien omdat ze nog maar weinig kracht zullen hebben.
De wortelstokken moeten tussen 20 en 40 cm uit elkaar worden geplant en maar net bedekt zijn met een laagje aarde.
De wortels aan de onderkant moeten zorgvuldig gespreid en aangedrukt worden want ze dienen ter versteviging van de plant.
Baardirissen zijn er in verschillende hoogten:
hoge soorten 75 tot 120 cm, middelhoge 30 tot 60 cm en dwergsoorten 15 tot 25 cm.
Deze laatste groep staat drie tot vier weken eerder in bloei dan de andere soorten.
Hieronder volgen een paar suggestie voor variëteiten om uw collectie baardirissen uit te breiden.
Afbeelding Elmohr rood 90 cm, Fantasy rozerood, orchidee-roze en frambozerood met oranjebaard 100 cm;
Afbeelding Cape Cod effenwit met paarse lippen 90 cm,
Afbeelding Blue Denim blauw met witte baard 30 cm,
Afbeelding Tulare, goudgeel 65 cm en
Afbeelding Bright eye, citroengeel ca 45 cm.
Enkele dwergvariëteiten die u vooraan in de border kunt planten zijn;
'Blazon' zwart met gouden baard (17 cm), 'Negus' paarsblauw met gele baard (22 cm), 'Fortissimo' oranjegeel met oranje baard (20 cm)
en 'One fine day' lavendelblauw met witte baard (18 cm).

AfbeeldingPyrethrum (Chrysanthemum coccineum),
een plantje met veervormig ingesneden bladeren en enkele of gevulde straalbloemen in witte, roze, rode en paarse tinten.
Deze moeten ook elke drie jaar gescheurd worden, bij voorkeur in juli of augustus.
Pyrethrum levert goed snijbloemen.
De plant staat graag in humusrijke grond en houdt van zon.
De bloeiperiode loopt van mei tot juni maar kan flink verlengd wordenen door telkens uitgebloeide stengels weg te nemen.
Hoewel de tuinanjers in de border nog in bloei staan kunt u alvast met vermeerderen door de niet-bloeiende stengels af te leggen.
De grond rond de planten moet daartoe goed omgewoeld en bemest worden met grof zand en turfmolm.
Zodoende kan er een goede wortelbodem ontstaan voor de afleggers.
Het afleggen zelf is vrij eenvoudig.
Kies hiervoor scheuten die vrij dicht op de grond hangen, maak sneetjes van zo'n 2,5 cm in de stengel.
Doe dit niet vlakbij een knoop.
Buig ze daarna over de grond zodat de sneetjes de aarde raken, en zet ze met een haarspeld vast.
Afleggers vormen op deze manier in vier tot zes weken wortels en kunnen dan van de moederplant worden losgesneden..
Daarna worden ze opgepot in kleine potjes gevuld met zilverzand, vochtig tuinturf en leem.
De heerlijk geurende grasanjers (Dianthus plumarius)
Afbeelding met bekende variëteiten zoals de

Afbeelding ''Mrs. Sinkins''
Afbeelding ''White ladies improved'' en de
Afbeelding ''Dusky''

geert
Berichten in topic: 17

Re: Je tuin in twaalf maanden (JULI)

Bericht door geert » 07 nov 2011, 11:59

KAMERPLANTEN

Over het algemeen hebben kamerplanten niet veel last van insekten en ziekten.
Dat komt enerzijds doordat kamerplanten meestal in de pot gekocht worden en de kwekers zich geen insekten in de kas kunnen permiteren.
Dit zou een daling in verkoop betekenen.
Anderzijds doordat de p[lanten bij u thuis ieder afzonderlijk zorg en aandacht krijgen en in min of meer zuivere lucht verblijven.
Althans, vergeleken met de planten in de tuin dan natuurlijk.
In deze tijd van het jaar kan het echter voorkomen dat er kamerplanten worden aangetast.
Vooral de bladluizen die in de tuin zo hun best doen om zich een plaatsje op uw rozen te verwerven vormen een bedreiging.

Sommige insekten vliegen het huis binnen door de openstaande ramen, andere brengt u weer zelf mee - doordat ze op rozen zitten die
u voor de vaas hebt gesneden of omdat ze zich vasthechten aan kleding of haar.
Gelukkig is er voor bladluizen in de tuin zoveel keus dat ze de kamerplanten, die buiten in de zon staan te koesteren, meestal met rust laten.
Binnenshuis moeten ze het doen met wat er staat en daarom lopen die planten een groter risico.
Het is mogelijk dat er toevallig een of twee luizen op de kamerplanten tercht zijn gekomen die u de eerste dagen over het hoofd ziet.
Maar door de ongelooflijke snelheid van vermeerdering zijn de planten er na een week mee vergeven.
Daarom is het belangrijk en verstandig om de kamerplanten in de zomer goed in het oog te houden.
Blaadjes die zich omkrullen, geel worden of met een heel dun plakkerig laagje bedekt lijken, zijn aangetast door de bladluis.
Maak ze meteen schoon, kijk ook de andere planten die in de buurt staan grondig na en bespuit ze buiten met een insekticide.
Het geeft namelijk vlekken op behang, gordijnen en meubels.
Alleen schoonmaken of met een doek afnemen is niet voldoende - er blijven altijd wel wat insecten op de plant achter.
Selektieve insekticiden kunnen met water vermengd op de plant worden gegoten waardoor ze in het plantensap terechtkomen.
Daar kunnen ze hun bestrijdende taak volbrengen.
Hoewel deze methode heel succesvol is bij planten die nog niet zijn aangetast duurt het meestal te lang voor een plant die al onder de luis zit.
Als voorzorgsmaatregel is het misschien verstandig om, als u de kamerplanten water geeft, eens in de maand een bescheiden
hoeveelheid selektief insektendodend middel toe te voegen.
Nagenoeg alle planten kunnen er wel tegen en u kunt er veel narigheid mee voorkomen.
Een andere bedreiging vormt voor de kamerplanten de mijten van de rode spin.
Ze komen meestal alleen in de zomer voor, maar een heel enkele keer ook wel in de winterperiode.
De oorzaak van dit kwaad is de te droge lucht in de huiskamers.
De mijten zijn zo klein dat ze met het blote oog nauwelijks waarneembaar zijn.
Maar hu aanwezigheid wordt aangetoond door misvormde blaadjes aan de plant. als de jonge scheuten opkrullen of vreemd gedraaid zijn.
Ook ziet men soms dat er heel fijne draadjes in de plant hangen, ongeveer zoals het web van een klein spinnetje er uit zou zien.
Door poeder of sigarettenas op de plant te strooien waar u denkt dat er wel eens mijten op voor zouden kunnen komen, worden die draden dan zichtbaar.
Dompel die plant zo mogelijk in zijn geheel in een emmer water met spiritus.
Het is erg moeilijk om de mijten op een andere manier te bestrijden.
Als er slechts enkele blaadjes besmet zijn is het voldoende deze te verwijderen en deze met mineraalolie schoon te maken.
Als de plant te groot is om onder te dompelen, kunt u de aangetaste delen ook snoeien en te verbranden.
Is dat evenmin mogelijk dan kunt u de plant beter meteen weggooien voor de mijten zich hebben voortgeplant over andere planten.
Wolluis en schildluis behoren eveneens tot het schadelijke ongedierte.
Wolluis ziet eruit als een plukje watten en dient te worden weggeschraapt met een in mineraalolie ggedoopt luciferhouje.
De plekken waar de wolluis zich op bevond en er omheen moeten ook met diezelfde olie worden aangestipt.
Schildluis is moeilijker te verwijderen.
De houtachtige schubbetjes op het blad kunt u het best met een zakmes los proberen te peuteren waarna u die plekken weer met die olie behandeld.
Van de plantenziekten is kiemschimmel de enige die u bij uw planten zult constateren.
Het is - de naam zegt het al - een schimmelziekte die ook wel eens scheutrot wordt genoemd.
De schimmelsporen zitten in de aarde en daardoor is het onmogelijk er iets tegen te ondernemen.
Weggooien van de plant, of er mee terug gaan is eigenlijk het weinige wat u er aan kan doen.

geert
Berichten in topic: 17

Re: Je tuin in twaalf maanden (JULI)

Bericht door geert » 07 nov 2011, 12:00

GAZON

Sommige mensen zeggen dat de randen van het gazon laten zien of het een goed of slecht verzorgd gazon is.
Inderdaad geven afbrokkelende, ongelijke randen het gazon een slordig aanzien, maar het betekent geenszins dat het grasveld zelf in slechte staat verkeert.
Om echter te voorkomen dat uw gasten zeggen - of denken - dat u uw gazon verwaarloost is het goed om een paar uur uit te trekken voor het bijwerken van de randen.
In de zomer hoeft u alleen het gras dat over de rand hangt bij te knippen.
U kunt daar een grasschaar. de zgn. 'schapenschaar', voor gebruiken als u het niet erg vindt om in gebukte houding te werken.
Prettiger hanteerbaar is een grasschaar met lange handvaten.
Als u een heel groot gazon moet bijhouden loont de aanschaf van een accuschaar of een machinale graskantensnijder.
Zelfs als u de graskanten regelmatig bijhoudt moet de graskantensteker er af en toe aan te pas komen.
Juli is een goede maand om kanten af te steken om ze weer langs een rechte lijn te laten lopen.
Tenzij u beschikt over een timmermansoog is het raadzaam eerst een lijn te spannen.
De afgestoken stukken gazon moeten zo snel mogelijk opgeruimd worden anders groeit het gras naast het gazon verder en is alle moeite voor niets geweest.
Drastische wijzigingen in de vorm van het gazon kunt u beter tot later in het jaar uitstellen.
De meeste gazons hebben zelden of nooit last van ongedierte of ziekten maar toch moet u ook over de gezondheid van uw gazon waken.
In juli en augustus vormen mieren vaak een probleem.
Mierenhopen zijn geen versiering voor het gazon.
Bovendien bemoeilijken ze het maaien en kan het onkruid er ongehinderd op schieten.
En daarnaast zijn mieren natuurlijk heel hinderlijk als u zelf eens op het gazon wilt zitten.
Er zijn diverse mierenverdelgers in de handel die u volgens de gebruiksaanwijzing toe kunt passen.
Als de mieren dood zijn moet u de mierenhopen plat trappen, overtollige aarde verwijderen en op deze plaats opnieuw inzaaien.
Of er emelt en larven van de langpootmug in uw gazon voorkomen is duidelijk te zien, vooral als u vlakbij zee woont en vrij zanderige grond in de tuin hebt.
Er ontstaan dan op de plekken waar de emelt de graswortels heeft aangevreten kleine bruine vlekken in het gazon.
Helaas is er in deze tijd van het jaar weinig aan te doen.
Pas in de herfst mag het grasveld met malathion of dergelijke bestoven worden.
Vaak herstelt het gras echter vanzelf als u het goed bemest en veel water geeft.
Geen 'plaag' maar wel lastig zijn teefjes (vrouwtjeshonden) die op het gazon plassen, want het gevolg daarvan is dat het gras er dood gaat en het gras er omheen heel donkergroen wordt.
Als u ziet dat uw hond een plasje doet op het gazon moet u er meteen een flinke plens water overheen gooien om de verkleuring enigszins tegen te gaan.
Maar meer afdoende is het als u de hond kunt leren dat het daar niet mag.
Bent u in het gelukkige bezit van een riante tuin met een uitgestrekt gazon ver buiten de stad dan is het niet ondenkbaar dat u vroeger of later te maken krijgt met mollen en de bijbehorende molshopen.
Mollen kunt u vangen of verdrijven, maar als het om een groot aantal gaat is het beter om de hulp van c gemeentelijke bestrijdingsdienst in te roepen.
Van de gazonziekten is de fusariumziekte wel de meest voorkomende.
Deze ziekte is niet aan een seizoen gebonden hoewel de periode van juli tot oktober wel de meest kritieke is.
Er verschijnen roodbruine vlekken in het g zon die bij vochtig weer wit uitslaan.
Oorzaak van de fusariumziekte is vaak een overdadige bemesting van vochtige grond.
De corticiumziekte daarentegen wordt veroorzaakt door een te geringe bemesting en met name door stikstofgebrek.
Deze ziekte treedt, evenals de fusariumziekte, meestal op in de periode van juli tot oktober en is herkenbaar aan de zandkleurige vlekken die vaak een rossige gloed hebben door de minuscule rode 'naaldjes' van de schimmel op hel dode gras.
In beide gevallen moet een schimmeldodend middel op kwikbasis op de verkleurde plek ken worden aangebracht.
Het maaien van het gazon moet deze maand regelmatig plaatsvinden.
Tijdens erg droge dagen is het bovendien noodzakelijk om de gazonsproeier vaak aan te zetten opdat het gras mooi groen blijft en geen verschroeide indruk maakt.
Onkruidplekjes die erg in het oog springen kunt u afzonderlijk aanstippen met een hormonaal onkruidverdelgingsmiddel.
Als het onkruid ondanks de eerdere behandelingen nog steeds in ruime mate aanwezig is kunt het hele gazon nog een keer met een dergelijk middel besproeien maar bij voorkeur niet tijdens warm, droog weer.
Door voorafgaan aan de maaibeurt het gazon aan te harken wordt de verspreiding van onkruid groter deels voorkomen.
Een gazon dat de afgelopen lente pas ingezaaid of gelegd is mag nu voor het eerst behandeld worden met een onkruidverdelgingsmiddel, maar alleen als het echt nodig is.
De op de verpakking aangegeven hoeveelheden mogen beslist niet naar eigen inzicht gewijzigd worden.
Het gras is nog te jong om een te sterke oplossing te verdragen.

geert
Berichten in topic: 17

Re: Je tuin in twaalf maanden (JULI)

Bericht door geert » 07 nov 2011, 12:03

PADEN, MUREN & AFSCHEIDINGEN

In juli wordt het pas goed duidelijk hoezeer muren de tuin optisch kunnen vergroten.
Door de weelderige begroeiing lijkt het alsof e tuin zich langs de muren voortzet.
Er is en ruime keus in klimplanten: bladverliezende, groenblijvende en ook eenjarige.
Omdat zoveel van dele planten elkaars nabijheid goed verdragen en zelfs door elkaar gaan groeien, is het raadzaam om hij het plannen en uitzoeken eerst te denken aan de groenblijvende klimmers die de muur in de winter wat kleur geven en toch niet te somber of te overheersend zijn in de zomer.
Klimop is voor dit bel het meest geschikt.
De bekende Hedera helix met zijn glimmend groene bladeren is heel decoratief maar er zijn ook andere kleurrijkere soorten.
De Hedera canariensis die de meesten eigenlijk alleen als kamerplant kennen heeft levendige bladeren meet witte, zilveren, grijze en zachtroze vlekken en strepen en is heel bruikbaar als muurbegroeier, evenals de goud- en roomkleurig gevlekte Hedera colchica dentata variegata.
Het zijn planten waar u niets aan hoeft te doen, ze groeien overal, zelfs tegen een muur op het noorden.
Andere niet-bloeiende klimplanten zijn de wingerd- en vitus-soorten waarvan de meeste bladerverliezend zijn.
Ze groeien prachtig vol en hebben in de herfst vaak mooie roodbruine tinten.
Sommige krijgen bessen of druiven en u moet zelf bepalen of u een muur op het zuiden of westen vrij wilt houden voor een plant die onbeduidende bloempjes heeft maair later fruit draagt, of dat u voor die plaats de voorkeur geeft aan een klimplant met eenr ijke bloei.
Deze soorten door elkaar heen laten groeien lukt echter niet
U zou alleen wel kunnen proberen er een klimroos of een kamperfoelie bij te zetten.
De heerlijk geurende kamperfoelie is een uittekende muurbegroeier. De meeste klimmende kamperfoeliesoorten zijn blad verliezend hoewel een enkele soort, de Lonicera japonica halliana bijvoorbeeld, zijn blad zo lang houdt dat je bijna van groenblijvend kunt preken.
Het zijn over het algemeen zeer weelderige planten en ze kunnen goed tegen de schaduw.
De klimmende clematissoorten zijn niet zo geschikt om er een hele muur mee te laten begroeien, maar zien er schitterend uit als ze langs de bovenkant geleid worden.
Er zijn talloze clematissoorten in zoveel verschillende kleuren dat het moeilijk zal zijn een keuze te maken.
Bekijk liever eerst een catalogus voor u naar de kwekerij stapt.
Jasmijn is wel heel bruikbaar als muurbegroeier.
De Jasminum primulinum is de enige die als wintergroen beschouwd kan worden maar er zijn andere mooie variëteiten met zilver- en goudbonte bladeren die alleen al daardoor het aanzien waard zijn.
Jasmijn heeft welriekende bloemen, groeit snel, kan bijna overal staan en heeft nauwelijks verzorging nodig.
Klimrozen vragen wel enig onderhoud, maar als u ze in het begin goed opbindt en voor stevig leidraad zorgt, zal het best wel meevallen: eens in het jaar snoeien, af en toe bemesten, in de winter een dek geven en de uitgebloeide bloemen regelmatig wegnemen.

geert
Berichten in topic: 17

Re: Je tuin in twaalf maanden (JULI)

Bericht door geert » 07 nov 2011, 12:04

PATIO'S, BALKONS, DAKTUINEN & BLOEMBAKKEN

De komende weken zijn meestal de warmste van het jaar.
De zon is heet, het licht fel en pas laat in de avond treedt enige verkoeling op.
Door de zon en de warmte verliezen de planten veel vocht, soms zelfs zoveel dat ze het tekort niet meer aan kunnen vullen waardoor de blaadjes gaan hangen en de plant uiteindelijk van pure uitputting afsterft. Meestal absorbeert een plant precies de hoeveelheid vocht die hij per dag nodig heeft, de wortels zijn dan 's morgens vochtig en 's avonds droog.
Tuinplanten hebben altijd nog een 'ondergronds vochtreservoir waar ze in droge tijden uit kunnen putten hoewel ook dit in de zomer - vaak onvoldoende is. Potplanten hebben het echter nog veel moeilijker. De pot of bak waar ze in staan heeft op een gegeven moment geen druppel meer over.
Het is daarom van essentieel belang alle potplanten die u op de patio, de daktuin of het balkon hebt staan in de zomer ruim water te geven.
Daardoor kunnen de wortels altijd vocht opnemen.
De wortels zijn immers de levensaders van de plant, ze zorgen dat de plant vocht en voeding kan krijgen en zijn daardoor het meest kwetsbare deel van de plant.
Planten, potten en bakken hebben eigenlijk twee keer per dag een flinke scheut water nodig, maar dit is meestal niet mogelijk en daarom moet u andere mogelijkheden bedenken.
Grote potten kunnen meer vocht bevatten dan kleine en daarom moet u ermee beginnen de planten een zo groot mogelijke pot te geven (houd de verhoudingen echter wel in het oog).
Daarnaast kunt u zorgen dat er zo min mogelijk vocht verdampt door de grond te vermengen met een extra hoeveelheid turfmolm of soortgelijk materiaal.
Ook is het raadzaam de bakken uit de zon te plaatsen - in de schaduw van een muur of zodanig dat de planten elkaar tegen de zon beschermen.
Niet al te omvangrijke potten kunnen in een grotere pot met vochtige turfmolm geplaatst worden.
Het begieten moet grondig gebeuren.
De grond moet helemaal doorweekt zijn zodat het water uit de luchtgaten aan de onderkant van de pot weg loopt.
Als het om veel planten gaat, of om dichtbeplante bakken zal het lastig zijn om met een gieter af te werken en moet u een tuinslang gebruiken.
Doe het wel voorzichtig en zet de kraan niet te wijd open want dan zouden de planten te veel water in een keer krijgen en loopt het water te snel door in plaats van langzaam door de grond geabsorbeerd te kunnen worden.
Ideaal is een druppelinstallatie iedere plant continu vochtig gehouden wordt.
Een dergelijke installatie werkt op een centraal reservoir.
Helaas is zo'n apparaat niet eenvoudig aan te leggen en is het vaak een lelijk gezicht.
Tijdens vakanties kan het echter een uitkomst zijn.
De verdamping zal minder snel verlopen als de blaadjes ook besproeid worden.
U moet er bij het watergeven van uitgaan dat de plant van onder tot boven, vanaf de wortels tot aan de blaadjes, kletsnat hoort te zijn.
Het nathouden van de vloer waar de planten op staan zal ook bijdragen.
Bij patio's en daktuinen is dit in de regel wel mogelijk en soms ook op balkons.
Vooral op vloeren van patio's zult u vaak zien dat het water meteen verdampt en dat er zelfs een beetje stoom opstijgt.
Daaruit blijkt wel hoe nodig het is om veel water te geven.
Hoe dan ook, het heeft weinig zin om water te geven als de zon hoog aan de hemel staat, het water verdampt dan veel te vlug.
Het is beter voor de planten om 's morgens vroeg water te geven zodat ze een paar uur de tijd hebben om het te absorberen, en dan laat de middag nog een keer.
De afvoergaten van de potten mogen verstopt raken, de wortels hebben evenveel behoefte aan lucht als aan water. Wel kunt u tussen de potscherven en de aarde een vochtabsorberende laag aanbrengen, een stuk dweil bijvoorbeeld of wat Oasis, groen materiaal dat in bloemstukjes gebruikt wordt.
Het vocht wordt hierdoor vastgehouden en tegelijkertijd wordt de lucht toch doorgelaten.
Omdat de planten in een patio nooit erg dicht op elkaar groeien als bijvoorbeeld het gras in de tuin, is het niet per se nodig een sproei-instalatie aan te schaffen.
Vaak hebt u er meer last dan voordeel van.
Wel handig is een heel laag sproeiend apparaat waarmee u een half uur op het ene deel van de patio (of daktuin) kunt richten en daarna een half uur op het andere.
Hebt u veel tegen de muur klimmende planten dan kan zo'n installatie ook wel handig zijn.
De meeste muren zijn enigszins absorberend en wat er tegenop groeit vangt zelden regenwater op: twee reden waarom klimplanten er niet altijd even mooi bijstaan.
Door ze af en toe te besproeien bloeien ze vaak ineens op.

geert
Berichten in topic: 17

Re: Je tuin in twaalf maanden (JULI)

Bericht door geert » 07 nov 2011, 12:06

ROTSTUINEN

Onder normale weersomstandigheden is het onnodig de rotstuin te besproeien of water te geven.
Door een goede grondbedekking kan het water niet verdampen.
Tijdens langdurige droogte is het echter wel nodig om de rotstuin nat te houden.
De losse structuur van de grond neemt makkelijk vocht op en een paar liter water in de rotstuin doet wonderen, meer dan dertig liter elders in de tuin.
De beste tijd om de sproeier aan te zetten is natuurlijk na zonsondergang of 's morgens vroeg.
Een zwenksproeier met een heel fijne straalverdeler is het best.
Laat hem ten minste twee uur aanstaan.
Het is veel effectiever als u een keer goed sproeit dan wanneer u het af en toe een kwartiertje doet, want daardoor komen de dunne wortels die de voedingsstoffen transporteren naar boven wat natuurlijk de bedoeling niet is.
Rotsplanten die op en tussen losse stenen groeien hebben zelden of nooit last van de droogte.
Ze ontwikkelen lange wortels die makkelijk door de losse compostlaag kunnen dringen tot in de grond daaronder en deze bevat meestal genoeg vocht.
Verhoogde rotstuinen daarentegen hebben juist veel water nodig als het droog is.
Laat de sproeier aanstaan tot het water uit de afvoergaten loopt.
Juli is een geschikte maand om de rotstuin eens op uw gemak te bekijken en na te gaan of de praktijk overeenkomt met wat u zich gedacht had.
Misschien hebt u vergissingen begaan bij het planten en kwetsbare en sterke plantjes naast elkaar gezet waardoor de eerste het niet hebben kunnen bolwerken,
of de dwergsoorten te veel naar achteren geplaatst zodat ze nauwelijks te zien zijn.
Misschien blijkt ook dat de kleuren niet goed op elkaar afgestemd zijn.
Het resultaat is vaak anders dan u verwachtte dat het zou zijn.
Ook kunt u aantekeningen maken over de bloei - hoe lang, hoe vroeg of helemaal niet;
over de zilverkleurige plantjes en hoe ze het doen tussen de andere, groene plantjes;
over kleuren en bloemen die goed of niet goed bij elkaar passen etc.
Iedereen maakt fouten.
Bovendien is het kiezen van rotsplanten een moeilijke zaak, want in de catalogussen van de kwekerijen worden ze allemaal aangeprezen terwijl sommige soorten het bij u misschien helemaal niet goed doen, of juist te goed waardoor ze de rotstuin zouden overwoekeren.
Het volgende lijstje bestaat uit soorten die u - soms afhankelijk van de grondsoort in uw tuin - beter niet kunt nemen:
AfbeeldingAchillea millefolium;
AfbeeldingAsperula odorata;
AfbeeldingCalystegia pubescens;
AfbeeldingCampanula rapunculus;
AfbeeldingCerastium tomentosum;
AfbeeldingCerastium biebersteinii, een zodenvormig plantje dat hard, hoog en overal groeit en daarom vaak hemelhoog geprezen wordt;
AfbeeldingConvolvulus althaeoides, op kalkgronden;

AfbeeldingVeronica filiformis;
AfbeeldingOxalis corniculata en de vormen daarvan als deOxalis repens;
AfbeeldingAllium moly;
AfbeeldingOrnithogalum umbellatum;
Afbeelding0rnithogalum nutans;
AfbeeldingAcaena microphylla, voor de kleine rotstuin

AfbeeldingHieracium aurantiacum;
AfbeeldingCoronilla varia;
AfbeeldingSedum album;
AfbeeldingSedum spurium
Afbeeldingen Chrysanthemum arcticum.
Het is geen complete lijst van plantjes die u moet vermijden, alleen de bekendste soorten zijn genoemd.
Miniatuur-rozen zijn de laatste jaren meer in de belangstelling gekomen en hoewel de rotstuinpurist er niets mee te maken wil hebben, staan ze vaak erg leuk tussen de andere,'echte' rotsplanten.
Ze worden niet hoger dan dertig cm, hebben een zonnige standplaats nodig en goedgedraineerde grond waar veel humus doorheen gewerkt is.
Wanneer u ze plant is niet zo belangrijk want u koopt ze in de pot.
Wacht met uitzoeken tot ze in bloei staan, dan bent u er tenminste zeker van dat u de goede kleuren kiest.
Na het planten moet u ze water geven en tijdens de bloei eens in de week wat vloeibare mest.
Hun enige grote vijand is de bladluis die er op kilometers afstand door aangetrokken wordt.
Door de miniatuur-rozen af en toe te bespuiten met een selectief bestrijdingsmiddel kunt u de bladluizen terugdringen.
De volgende lijst van variëteiten kan een leidraad vormen bij het samenstellen van een mooie collectie - het is geen opsomming van alle variëteiten die in aanmerking komen, maar een keuze uit de beste:
Afbeelding'Baby Gold', oranje en goudgeel, geurig;
Afbeelding'Baby Ophelia', zalmroze, geurig:
Afbeelding'Bit o' Sunshine', geel, geurig;
Afbeelding'Cinderella', wit met een roze waas, geurig;
Afbeelding'Eleanor', koraalrood, geurig;
'Grenadine', paarsrood;
'Jackie', zachtgeel, geurig;
'Josephine Wheatcroft', donkergeel, geurig;
'Littie Flirt', donkerrood met geel, geurig;
'Little Princess', wit;
'Little Scotch', roomkleurig met een geel hart;
'Maid Marion', paars;
'Mr. Bluebird', halfgevuld, lavendelblauw;
'New Penny', halfgevuld, oranje;
'Oakington Ruby' (een van de oudste en beste variëteiten) paars, geurig;
'Peon Crimson', vuurrood met wit oog;
'Pink Heather', roze met wit, geurig;
'Pixie rose', donkerroze, geurig;
'Robin', karmijnrood;
'Rouletti', roze;
'Silver Tips', donkerroze knoppen, maar zachtroze bloemen met een zilveren waas;
'Tinker Beil', donkerroze en
'Yellow doll', heldergeel.
Een perk met alleen dwergroosjes ziet er erg kaal uit als de bloei voorbij is.
U kunt er daarom beter enige andere bloeiende planten - dwergtulpen, narcissen en scilla's - bij zetten.
De tulpen in november, de scilla's in juni en de narcissen in augustus, waardoor u voor en na de roosjes tenminste ook verzekerd zult zijn van kleur in het perk.
Alle iris-soorten die wortelstokken vormen zoals de Iris pumila, moeten deze maand gerooid en gescheurd worden.
De nieuwe planten worden daarna ingeplant, maar zo dat de wortelstokken op de grond rusten – ze mogen niet met aarde bedekt worden.

geert
Berichten in topic: 17

Re: Je tuin in twaalf maanden (JULI)

Bericht door geert » 07 nov 2011, 12:16

ROZEN

Het meedoen aan een tentoonstelling vereist meer werk dan alleen op de betreffende ochtend de tuin in wandelen en hier en daar een paar rozen plukken.
Die u dan daarna in een vaas of pot schikt.
Deelnemers die door de jaren heen succes hebben geoogst met hun inzendingen leven twee tot drie dagen voor de tentoonstelling nagenoeg alleen voor hun rozen.
In die tijd moet er namelijk heel wat werk verricht worden.
Zo worden bijvoorbeeld alle rozen die voor de tentoonstelling bestemd zijn voorzien van een plastic beschermkapje zodat ze niet op het laatste moment beschadigd worden door felle zon, windvlagen of harde regen.
De rozen worden de avond voor de tentoonstelling afgesneden en meteen in emmers met koud water gezet.
Ze moeten diep staan, alleen de bloemen zelf mogen boven het water uitkomen.
Van rozen die u wilt inzenden mogen alleen de buitenste bloemblaadjes open zijn.
Het midden moet nog dicht zitten en hoort een perfecte kegel- of spiraalvorm te hebben.
Uiteraard moeten de bloemen volkomen gaaf zijn.
Mensen die voor het eerst aan een tentoonstelling meedoen maken nogal eens de fout rozen in te zenden die te ver of al helemaal open zijn.
Als de helmknoppen zichtbaar zijn zijn de rozen ongeschikt om tentoongesteld te worden.
Bij het schikken van rozen in een vaas moet u meer letten op kleur, helderheid en versheid dan op grootte, vooral als de grotere bloemen
- en dat is vaak het geval - veel fietser zijn de kleinere.
In een bloemstuk hebt u de gelegenheid om te laten zien wat al niet mogelijk is met een geraffineerd kleurgebruik.
Door aan een tentoonstelling mee te doen kunt u uw rozen vergelijken met die van anderen en ervan leren.
En als uw inzending leven niet in de prijzen valt is dat nog geen drama, vaak stimuleert het net niet winnen tot betere prestaties in een volgend jaar.
Hoewel ervaring in het schikken en arrangeren zeker helpt om kleine foutjes en onvolkomenheden te verdoezelen, is het niet mogelijk slechte kwaliteit daardoor goed te laten lijken.
De enthousiaste amateur-rozenkweker kent waarschijnlijk geen rust tot hij zelf ook eens rozen heeft geënt (geoculeerd).
Juli is een goede maand om het eens te proberen.
U had dan wel in het begin van het jaar periode tussen januari en half maart, de onderstammen alvast in rijen moeten
- 20 cm afstand tussen de stammen en 45 cm tussen de rijen.
De meest gebruikte stammen zijn die van de Rosa canina, de hondsroos, en de variëteiten daarvan.
Het oculeren mislukt vaak omdat men er te lang over doet.
U moet eraan denken in wezen gaat om een chirurgische in een plant en dat houdt in dat er snel, netjes en schoon (steriel hoeft niet) gewerkt moet worden.
Bij het enten moet de cambiumlaag van de ent, d.i. de weefsellaag tussen hout en schors, zich hechten aan de cambiumlaag van de onderstam en als daar te veel tijd mee gemoeid gaat drogen de weefsels uit en mislukt de operatie.
Afgezien hiervan zijn er nog drie voorwaar- en voor een geslaagde veredeling: de entknop moet jong en gezond zijn; de houtlaag moet verwijderd worden zonder dat de ent hierdoor beschadigd wordt, en de schors van de onderstam moet na het insnijden makkelijk losslaten.
Het uitzoeken van entknoppen gebeurt als volgt: eerst snijdt u een bloemstengel waaran de bloem toch bijna is uitgebloeid af vlak boven het vierde blad vanaf de bloem.
U hebt u een stengel met drie mogelijke entknopen, één onder iedere bladoksel.
De derde (van bovenaf) is meestal de beste.
De tweede of middelste kan soms wel en soms niet gebruikt worden, afhankelijk van de variëteit.
Het blaadje boven de entknop moet eraf gehaald worden, maar het is makkelijk om één cm van het bladsteeltje te laten zitten, om er de ent later mee vast te kunnen houden.
Om de ent van de stengel af te snijden moet u en scherp entmesje gebruiken.
Begin ongeveer één cm boven de entknop, snijd schuin naar beneden tot onder de ent en dan weer schuin omhoog zodat u een cm onder de entknop uitkomt.
Het resultaat is stukje schors in de vorm van een ondiep bootje met in het midden de entknop en het bladsteeltje en aan de achterkant een dun laagje hout.
Het weghalen van dat houtschilfertje zonder dat de entknop beschadigd raakt is voor de meeste mensen verschrikkelijk moeilijk.
Vaak doordat ze te diep hebben gesneden waardoor de houtlaag te dik is. Het is het eenvoudigst om het houtlaagje er in twee fasen af te snijden.
Als u met de wijsvinger en duim van uw ene hand het schildje vasthoudt en met de nagel van de duim tegen het hout achter de entknop aan drukt en met de wijsvinger en duim van uw andere hand het houtlaagje aan de achterkant van boven beetpakt kunt u de bovenste helft er met een snelle zijwaartse beweging vanaf trekken zonder dat de entknop beschadigt omdat deze veilig onder de duimnagel van uw andere hand verborgen is.
Dan draait u het schildje om en wipt de onderste helft er op dezelfde wijze vanaf.
Is dit allemaal goed gelukt dan moet u het schildje bijsnijden en het tussen de iets opengebogen schorsflappen van de inkeping in Tvorm op de onderstam duwen.
De entplaats wordt 'omzwachteld' met vochtig raffia rubberband of plastic strips.
Als dit uw eerste entpoging is, is vochtig raffia waarschijnlijk het prettigst om mee te werken.

geert
Berichten in topic: 17

Re: Je tuin in twaalf maanden (JULI)

Bericht door geert » 07 nov 2011, 12:17

BOMEN. HEESTERS & KLIMPLANTEN

De heesterborder moet u, vooral als er jonge planten tussen staan, regelmatig water geven als het weer erg droog is.
Daarna hoort de grond afgedekt te worden zodat het vocht niet kan verdampen.
Hoewel rhododendrons en azalea's nu uitgebloeid zijn vinden ze het fijn om op warme dagen besproeid te worden.
Dat geldt ook voor hydrangea's - hun Nederlandse naam 'waterstruik' geeft dat al aan.
Voor de heesters is een sproeier die een fijne waternevel op schouderhoogte verspreidt het best.
Grasmaaisel is een uitstekend zomerdek en doet tegelijkertijd dienst als onkruidbestrijder.
Het maaisel moet vijf centimeter dik rond de heester gelegd worden, maar zodanig dat de basis van de struiken vrij blijft.
Ongeveer om de veertien dagen moet u er wat nieuw maaisel bijleggen, anders wordt het dek te dun.
Het maaisel van een gazon dat pas met een selectief onkruidbestrijdingsmiddel is behandeld mag niet als dek gebruikt worden.
Pas na ongeveer twee weken is het rnaaisel 'veilig' voor de planten.
Met het terugsnoeien van uitgebloeide heesters kunt u de hele maand doorgaan.
Van heesters die op het hout van vorig jaar hebben gebloeid, worden de oude afgedragen takken diep weggesneden.
Als u dat elk jaar trouw doet, krijgt u goedgevormde, rijkbloeiende struiken.
Sommige heesters groeien zo langzaam dat het niet nodig is er veel-vanaf te halen.
Van rhododendrons en azalea's hoeft u bijvoorbeeld alleen de uitgebloeide bloemtrossen weg te nemen opdat de nieuwe bladscheuten zich sneller kunnen ontwikkelen.
Rhododendrons die al heel lang staan en eigenlijk te groot zijn geworden voor hun standplaats kunnen later in het jaar - in de periode van november tot februari flink teruggesnoeid worden.
Bij de soorten met een ruwe schors levert dat geen enkel probleem op, zelfs heel dikke takken kunnen zonder moeite weggenomen worden.
Bij de soorten met een gladde schots dient u voorzichtiger te werk te gaan.
In juli is het ook tijd om na te gaan welke nieuwe planten u nodig heeft en om deze alvast te bestellen zodat u te in de herfst in huis hebt.
U kunt ze dan al planten voordat het te koud wordt.
Kwekerijen hebben veel orders te verwerken en geven er meestal de voorkeur aan dat hun klanten ruim van te voren laten weten wat ze willen hebben.
Bovendien krijgen degenen die vroeg bestellen vaak de beste planten.
Het is een goed idee om deze maand eens te gaan kijken in een kwekerij.
Veel kwekerijen hebben tegenwoordig een speciale 'showtuin' waar heesters, bomen en klimplanten in een natuurlijke omgeving staan zodat de klant de verhoudingen beter kan beoordelen en tot een meer verantwoorde keuze kan komen.
Er zijn ook kwekerijen waar u rustig rond kunt dwalen en de planten die u wilt hebben met een kaartje merkt.
Bij het bestellen van planten voor een nieuwe tuin moet u ook aan de winter-bloeiende heesters en bomen denken.
Niet alleen fleuren ze de tuin tijdens dat donkere jaargetijde op, maar bovendien brengen ze de kleurenpracht van de lente en zomer iets dichterbij.
De Prunus subhirtella autumnalis is bijvoorbeeld een winter-bloeier.
Het is een vrij kleine kerseboom die met tussenpozen van november tot maart bloeit.
Stelt u zich eens voor hoe prettig het zal zijn om op een trieste, donkere novemberdag naar buiten te kijken en dan een boompje vol witte of roze bloemetjes te zien die tegen de kale, sombere achtergrond extra opvallen.
Er zijn niet zoveel winter-bloeiende bomen, maar wel veel winter-bloeiende struiken.
De Hamamelis mollis, toverhazelaar, is er een voorbeeld van.
De diepgele, decoratieve bloemen geven de tuin in december geur en kleur.
Zowel de kerseboom als de toverhazelaar
Hoewel de bloeiperiode van rhododendrons en azalea's voorbij is doet een waterverstuiver ze toch veel goed op warme dagen.
U voorkomt ermee dat de heesters uitdrogen en de blaadjes afvallen.
bloeien hun eerste winter al.
Dat is niet het geval bij de Chimonanthus praecox (syn. fragrans) en de Viburnum fragrans die geurig lichtroze bloempluimen heeft.
Omdat het wel een paar seizoenen kan duren voor de winterbloei goed doorzet is het raadzaam ze zo vroeg mogelijk te planten.
De bloemen van de Chimonanthus praecox maken een wasachtige indruk en zijn zachtgeel van kleur met een paars hart.
De cultivars met fantasienamen hebben grotere bloemen maar ruiken minder lekker.
De Viburnum fragrans bloeit op het kale hout en staat al in oktober vol knoppen.
De bloem- pluimen gaan na elkaar open tijdens zachte winterdagen.
Een volgroeid exemplaar verspreidt een wolk van parfum om zich heen.
De groenblijvende Viburnum tinus bloeit in februari en maart, na de V. fragrans en de Ch. praecox.
De bloemen blijven wekenlang mooi.
Van de V. tinus bestaan ook diverse cultivars maar de meeste daarvan zijn niet zo geschikt voor ons koude klimaat.
Een uitzondering daarop vormen 'Eve Price', een vorm met vuurrode knoppen en roze bloemen, 'French white', een bijzonder mooie witte vorm.

geert
Berichten in topic: 17

Re: Je tuin in twaalf maanden (JULI)

Bericht door geert » 07 nov 2011, 12:24

GROENTEN

Als u geen maatregelen neemt wordt groententuin deze maand overwoekerd door onkruid.
Het is noodzakelijk om drie tot vier keer per week de aarde tussen de rijen even te schoffelen zodat ontkiemende zaailingen geen kans krijgen.
Arbeidsbesparender is het om 'chemisch' te schoffelen met een onkruidverdelgingsmiddel dat alleen de groene weefsels aantast.
Het middel verliest zijn werkingskracht zodra het met de grond in aanraking komt.
Het is niet goedkoop maar u doet er erg lang mee, zeker als u zich houdt aan de voorgeschreven doses en de speciale applicator gebruikt.
Het helpt ook als u tussen de groenten een dek van grasmaaisel aanbrengt, hoewel het op zware grond beter is dan eerst wat slakkekorrels te strooien.
Vers maaisel is daarvoor heel geschikt maar denk er wel aan dat het niet met een onkruidbestrijdingsmiddel 'bemest' mag zijn.
Het maaisel moet van tijd tijd opgeschud worden zodat het los en luchtig blijft.
Als u een heel grote tuin hebt - en dan ook meer last van onkruid - kunt u maaisel vermengen met het groen van netels, knollen en radijsjes waardoor u een uit voedzaam dek krijgt.
Het afdekken van grond is vooral belangrijk als er veel tussen de rijen door gelopen wordt, tijdens het plukken van de erwten bijvoorbeeld.
Als de oogst binnen is kan het dek in de grond gewerkt of weggeharkt worden; u zult dan zien hoe goed van structuur de grond onder het dek is.
Na een korte droogperiode kan er zonder veel extra werk meteen weer ingezaaid worden.
Hoewel het nu hartje zomer is kan er nog genoeg gezaaid worden - sommige groenten voor het laatst, andere voor het eerst.
Vroege aardappelen en peulvruchten kunnen nu geoogst worden en de grond moet daarna direct opnieuw ingezaaid worden om er zoveel mogelijk profijt van te hebben.
Als de planten met een gaffel uit de grond getild zijn, hoeft er niet nog eens gespit te worden en is het inzaaien maar een kleine moeite.
Worteltjes vormen een goede teelt om er de vroege aardappelen en peulvruchten mee op te volgen.
Ze worden in de herfst of de vroege winter jong geoogst waarna de grond omgespit of weer ingezaaid kan worden.
Gebruik variëteiten zoals 'Champion Scat Horn' en 'Amstel'.
In de groeven tussen de aardappelen die binnenkort gerooid worden kunnen koolzaailingen geplant worden.
Ze staan dan vochtig en beschermd en dat is precies wat ze nodig hebben.
Na het rooien moet de grond goed geëgaliseerd worden, maar dat gaat erg makkelijk.
Raapjes worden niet zo vaak geteeld terwijl et toch een heerlijke groente is.
De raapjes zelf hebben een kruidige smaak, en de raapstelen - het groen van de plant - zijn lekker als sla.
Evenals radijsjes waar ze nauw vervant aan zijn groeien ze erg snel.
Het ras `Early White Stone' bijvoorbeeld is al in zes weken volgroeid.
Toch komt er bij de teelt geen mest of compost aan te pas.
Grond die voor de kweek voorafgaand aan de raapjes goed bemest is, is het meest geschikt.
Te voedzame grond heeft tot gevolg dat het groen weliswaar weelderig opschiet, maar dat de raapjes beneden de maat blijven.
Tegen het eind van de maand moet u ze inzaaien voor de winter.
'Golden Ball', een variëteit met weinig groen, is vrij winterhard en heeft smakelijke, zachtgele raapjes.
'Greentop Stone' is een goede variëteit als u meer om de stelen geeft.
De leuke, kleine zilveruitjes die zowel vers als ingemaakt verrukkelijk zijn kunnen in juli ook nog gezaaid worden.
Strooi het zaad zuinig uit want de zaailingen worden niet uitgedund omdat de uitjes klein moeten blijven.
Bij zacht weer is het nog mogelijk om tuinbonen en pronkbonen te zaaien.
Winterradijs, voorjaarskool en peterselie kunnen ook nog in deze maand gezaaid worden.
Wat de winterradijs betreft: deze ziet er heel anders uit dan de fijne zomerradijs, ruwer en grover, maar heeft gelukkig wel dezelfde wat scherpe smaak.
Ze worden meestal in plakjes gesneden want, zoals gezegd, het uiterlijk stelt weinig voor.
Bekende variëteiten zijn: 'China Rose', rood van kleur, en 'Black Spanish'.
De nieuwe 'Japanese All Season' heeft witte radijs en is ook erg lekker.
Zaai ter afwisseling eens Amerikaanse waterkers die erg veel op onze tuinkers lijkt en ook ongeveer hetzelfde smaakt.
Hij groeit heel snel - in acht tot tien weken.
De kool voor volgend voorjaar kan nu in kweekbedden ingezaaid en later verplant worden.
De andere koolsoorten moeten deze maand uitgeplant worden.
Denk eraan dat de leden van de brassicafamilie, broccoli in het bijzonder, grond met een vrij dichte structuur nodig hebben.
In ieder geval geen grond die net is omgespit of bernest.
Broccoli doet het het best op goed gedraineerde leemachtige grond die voor de teelt bemest is.
Houd de pompoenen en andere mergachtige planten goed in het oog.
Af en toe wat vloeibare mest laat ze beter groeien.
Courgettes moeten meteen geplukt worden als de bloem aan het uiteinde verwelkt is, ze zijn dan nog niet te groot maar wel heel zacht en verfijnd van smaak.
Als u de vruchten te lang laat hangen heeft dat een nadelige invloed op de ontwikkeling van de niet rijpe courgettes.
Als het om de één of andere reden niet mogelijk is ze jong te plukken - omdat u met vakantie gaat bijvoorbeeld - groeien ze wel gewoon door maar verliezen die hun zachte smaak.
Bovendien is de opbrengst dan wel een stuk kleiner.

Plaats reactie